intractatus
intractatus, not managed, untamed, wild
intrāctātus, a, um: (adj.), unhandled, untried, 8.206.
in-tractātus, a, um, adj. [2. in-tracto],
- not handled or managed, untamed, wild; untried, unattempted (class.): equus, unbroken, Cic. Lael. 19, 68: decor, wild, natural, simple, Grat. Cyn. 134: lanae, not carded, Cael. Aur. Acut. 3, 5, 57: ne quid intractatum scelerisve dolive fuisset, Verg. A. 8, 206.
intractātus (intrectātus), a, um (in u. tracto), unbehandelt, I) eig.: equus intractatus et novus, nicht zugerittenes, Cic. de amic. 68: lanae rudes et intrectatae, ungekrempelte, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 5, 57. – II) übtr.: a) unversucht, ne quid inausum aut intractatum scelerisve dolive fuisset, Verg. Aen. 8, 205 sq. – b) ungesucht, decor, Gratt. cyn. 134.
intractātus, (15) a, um, indompté : Cic. Læl. 68 || non essayé : Virg. En. 8, 206 || non travaillé : intractatus decor Gratt. Cyn. 134, beauté sans apprêt.
- 1. onbehandeld, onbewerkt [decor; equus ongedresseerd];
- 2. (Verg.) onbeproefd [scelus].
in-trāctātus
adj.,
- not managed, untamed, wild: equus, unbroken.—Untried: ne quid intractatum sceleris fuisset, V.