intorte
intortē, Adv. (intortus), I) gedreht, gewunden, bruscum intortius crispum, Plin. 16, 68. – II) übtr., verkehrt, hoc dicere, Augustin. de nat. et grat. 49.
intortē [inus.], avec torsion ; -tius Plin. 16, 68.
Plin. 16. 16. 27. Bruscum
Intorsiuscrispum, molluscum simplicius sparsum.