irrecitabiliter
irrĕcĭtābĭlĭter, adv. [2. in-recito],
- unutterably, unspeakably, Venant. Carm. 3, 9, 49.
irrecitābiliter, Adv. (irrecitabilis), unaussprechlich, Ven. Fort. carm. 3, 9, 49.
ipsis ‥ deficientibus ignorantie caligo nepotes obtexit, et indaginem transactorum †irretitabiliter [l. irrecitabiliter ] abdidit
irrĕcĭtābĭlĭtĕr (in, recito), ineffablement : Fort. Carm. 3, 9, 49.
Irrecitabiliter manans de corde Parentis.