About Report a problem

Menu

iuvenilis

iuvenilis, of youth, youthful, juvenile

Could not find iuvenale in Logeion dictionaries.

iuvenale Adjective: neuter nominative singular of iuvenilis

iuvenale Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular of iuvenalis

See iuvenale in Morpho

jŭvĕnīlis (jŭvĕnāl-), e, adj. [iuvenis], of or belonging to youth, youthful, juvenile.
  • I Lit.: juvenilis quaedam dicendi impunitas et licentia. Cic. Brut. 91, 316: redundantia, id. Or. 30, 108: sumptis Priamum juvenalibus armis vidit. Verg. A. 2, 518: corpus, id. ib. 5, 475: valida ac juvenilia membra, Juv. 11, 5: anni, Ov. M. 8, 632: caput, id. ib. 1, 564: femur, id. Am. 1, 5, 22: suis semper juvenilior annis, id. M. 14, 639: sidus juvenile nepotes, shining among the youths like stars, a youthful constellation, id. Tr. 2, 167.—
  • II Transf.
    • A Lively, cheerful: integer et laetus laeta et juvenilia lusi, Ov. Tr. 5, 1, 7.—
    • B Violent, strong: praeceps juvenile pericli, Stat. S. 1, 4, 50.—Hence, advv.
      • 1 jŭvĕnīle, youthfully: adhuc juvenile vagans, Stat. S. 3, 5, 25.—
      • 2 jŭvĕnīlĭter, youthfully, after the manner of youth: exsultare, Cic. de Sen. 4, 10 (in Ovid only juvenaliter; v. iuvenalis fin.).

Saved

Recent