iuveniliter
iuveniliter, after the manner of youth
jŭvĕnīlĭter, adv., v. iuvenilis fin.
iuvenīliter, Adv. (iuvenilis), jugendlich, nach Art der Jugend, Annibal iuv. exsultans, Cic. de sen. 10: ut in perfectum virum iuv. accrescatis, Augustin. serm. 216, 7. – ➳ Bei Ovid jetzt überall iuvenaliter, w. s.
iuvenīliter
adv.
- iuvenilis, after the manner of youth: exsultare.