About

Menu

jactamen

jactamen [ML] 1 act of throwing. Osb. Glouc. Deriv. 283 (v. jactaculum). 2 throwing down, collapse. 1351 exceptis ‥ ~inibus dicti tenementi pro debilitate meremii grossi in dicto tenemento existentis Deeds Coventr. 14. 3 setting: a laying (of foundation). b heaping up (of earth), heap. a 1412 fundi jactamine texto R. Esk 24 (= Couch. Furness I 21).  b quid urbium, castellorum tectorumque fastigia, nisi scrobes, cespites et pulverulenta talparum ~ina? Gosc. Lib. Confort. 86.

Saved

Recent