jactantia

jactantia [CL] 1 throwing, heaping, shifting. hiis temporibus gens Flandrie, propter desolacionem patrie sue per ~iam equoree arene diu vagabunda Brompton 1003. 2 boasting, bragging. inde heresis glescit necnon jactantia crescit Aldh. VirgV 2698; ut professus est ‥ non propter ~iam, sed propter aedificationem multorum V. Cuthb. II 2; quid putamus fieri de illis qui non solum otiosa sed et criminosa loquuntur qui impudicitiae, ~iae, blasphemiae, et quod maxime nimis libet detractionis sermonibus servire non timent Bede Hom. II 6. 236; pompose ~ie fomitem evitare V. Neot. A prol.; W. Malm. GP I 42 (v. facetiari); pre arrogantia pariter et Normannice verbositatis ~ia Gir. GE II 36 p. 348; quia dicis “aliis se preferunt” imponis in his verbis ~iam Peckham Kilw. 142; mendacium ‥ secundum quod transcendit veritatem in majus, quod pertinet ad ~iam Wycl. Ver. II 12. 3 ostentatious display. dicebant ‥ illos ‥ omne hominum robur ad suam ~iam ‥ non ad regium honorem possidere G. Steph. 34 p. 74; et ~ia divitiarum quid contulit nobis? H. Bos. Hom. 1408D; quid profuit tibi, miser, fictitie nobilitatis magnificare ~iam, et pauper amico notam quasi criminose paupertatis objicere P. Blois Ep. 3. 8B; Hales Sent. IV 303 (v. dissimulatio 1).