jubilatio

jubilatio [CL] , shouting, whooping, jubilation: a (in exultation, joy, or triumph); b (in mus. context). ascendit Deus in ~one Bede Hom. II 18. 200; 801 hae sacratissime vicissitudines diem et noctem ducant in ~onem Alcuin Ep. 228; una omnium ~o, una vox exultacionis et salutis, unica omnes tripudia ingeminant ‥ Gosc. Transl. Mild. 16; credo quod etiam ad nomen securitatis mota est in te quaedam ~o cordis Eadmer Beat. 13; tantus clangor tubarum et tubicinum et exaltatio vocum pre gaudio ‥ clamantium, quod conventus de choro ad chorum non audiretur ~o Flor. Hist. III 132; Deus infundit ipsam ineffabilem ~onem amantibus ipsum Rolle IA 215; adhuc a memoria non rediit ~o illa populorum Capgr. Hen. 127.  b geminis concentibus osanna persultans cum jocundae ~onis melodia concelebrat Aldh. VirgP 30; 937 (v. hymnidicus 2); hymnum ‥ ~onis Byrht. V. Osw. 458 (v. dulcibilis); alte vocis cum ~one tripudians cantavit ‘Te Deum laudamus’ Ord. Vit. X 8 p. 41; cum ymniloga angelorum ~one Hon. Spec. Eccl. 863B (v. hymnilogus).