jucundus
humanis faucibus et mortalium palato omne quicquid jocundum ac delectabile illatum sentitur
odoris jocundi
ut nihil esset aut inventu sapientius, aut dictu ornatius, aut auditu jocundius
nisi aeris parum tunc jocunda serenitas ab hac sententia revocaret
jocendum quod amor, quod amo jocendius, illud / est alienum sed hoc liquet esse meum
~am efficiunt harmoniam
in modum jocundae pubertatis ‥ virescit
in quo ego de patrum libellis laboro expositionem brevi sermone peragere: opus necessarium vobisque jocundum, si donante Deo perficiatur et ad vos pervenire poterit
maneat igitur meum hoc immobile donum aeterna libertate ~um
magis exultavit super jocundo Dei miraculo
nichil ‥ vita prestantius, nichil jocundius censeo
o quam jocundum est cogitare dies festivos!
veniamque petens et laqueo pendens occubuit guttere scisso. ecce quam bonum et jocundum est sublimari ad honores!
vir mente Deo devotus et ore jocundus
rex ‥ et aspectu venustus ‥ et affatu ~us
esto justus in judiciis et misericors in debitis; magister virtutum, moribus honestus, verbis jocundus, vita laudabilis, in omni opere Dei devotus
quis unquam vel leni jocundior vel gravi maturior?
[domine ] ~e
faustus, jocundus
leto regni nostri successu efficimur jocundiores
erimus ‥ effecti leti pariter et jocundi
rex ‥ hilaris efficitur et jocundus
canite, canite / vultu jocundo
jocundus et hilaris sibi apparuit
cupiensque ‥ ad commodum discipline, jocundum cohabitationis tam graciosi hominis experiri
me ‥ amenis verbis familiaribusque jocundis ‥ recreando
1 jūcundus, (8) a, um (juvo), plaisant, agréable, qui charme [surt. en parl. de choses] : Cic. Cat. 4, 1 ; Agr. 2, 40 ; Cæs. C. 1, 86 || [pers.] Cic. de Or. 2, 304 ; Cat. 4, 11 ; Arch. 19 || -dior Cic. Fam. 4, 6, 1 ; Juv. 13, 180 || -dissimus Pl. Pœn. 206 ; Cic. Pomp. 1.