jubilum
~um, sibilum laudis
~o, laetitia quae non potest verbis exponi
Alberht abbas Hripensis ex rapidis flatibus hujus seculi spiritum emisit ad superos aeternae felicitatis ~os
regnum pacis et quietis, ~i et exultationis
thesaurum inventum cum maximo secum animi ~o reportat
non faciet ~um seu gaudium cum gallo(
quod obfuscat conceptum cordis mei ~um
regalia magne exultacionis ~o ‥ acceptantur edicta
exultant jubilo miscentes organa sistro
jubilos lirico modulamine mixtos / intonat ipsa novis musica nostra modis
~us ‥ i. argutus cantus, inde jubilo ‥ et inde jubilator, jubilatus, jubilatio, et hoc jubilamen ‥ et jubileus ‥ i. annus requietionis
videres ‥ crebra ubique miracula fieri, Deo cantus et ~os reddi
in ~is et psalmis et canticis
ad jubilum tendo, gallo mea carmina pendo(
neuma in feminino genere est ~us sicut in fine antiphonarum, pneuma etiam in neutro genere Spiritus Sanctus
incepit ‘Te Deum l[audamus ]’, quod quidem in ~o cantatum est
in hiis festis subjungitur pneuma vel ~us in fine principalium antiphonarum(
in quadragesima dicitur completorium cum majori ~o quam ceteris anni temporibus
ad Alleluia et ad ~um stabunt chorus ad chorum
in fine antiphone fit neuma seu ~us, quod idem est; ‥ et fit neuma in unica et finale litera antiphone
jūbĭlum, ī, n. , c. jubilatio : Gloss. et jūbĭla, ōrum, n. pl., Sil. 14, 475.