laborifer
laborifer, labor-bearing, toil-enduring
lăbōrĭfer, a, um, adj. [2. labor-fero],
- labor-bearing, toil-enduring (poet.): Hercules, Ov. M. 9, 285: juvencus, id. ib. 15, 129: currus, Stat. Th. 6, 25.
labōrifer, fera, ferum (labor u. fero), I) Arbeit-, Strapazen ertragend, Hercules, Ov.: iuvencus, Ov.: boum colla, Fulg. myth. – II) Arbeit bringend, laboriferi currus (Aurorae), Stat. Theb. 6, 25.
lăbōrĭfĕr, ĕra, ĕrum (lăbor, fero), qui supporte le travail, la peine, laborieux : Ov. M. 9, 285 ; Stat. Th. 6, 25.
labōrifer fera, ferum, adj.
- 2 labor+1 FER-, labor-bearing, toil-enduring: iuvencus, O.