laboriose
laboriose, laboriously, with fatigue
lăbōrĭōsē, adv., v. laboriosus fin.
labōriōsē, Adv. (laboriosus), I) mit Arbeit und Mühe, mühsam, laboriose conteri, Cels. – quo quisque est ingeniosior, hoc docet iracundius et laboriosius, Cic. – diligentissime laboriosissimeque accusare, Cic.: u. so laboriosissime ius dixit, mit großer Ausdauer, Suet. – II) in bedrängter Lage, male est Catullo tuo, male et laboriose, Catull. 38, 1.
primo fodiens non invenit ‥ quod querebat; sed secundo ~ius fodiendo ‥ inventum ‥ thesaurum ‥ secum asportavit
regni ‥ sedem ‥ per annos xxviij ~issime tenuit
videbis ista ~e nimis queri
qui pro nomine Christi contra paganos ~e dimicabant
lăbōrĭōsē (13) (laboriosus), avec travail, avec peine, laborieusement : Cels. Med. 5, 17, 2 ; -sius Cic. Com. 31 ; -issime Cic. Cæcil. 71 || avec de la souffrance : Catul. 38, 1.
labōriōsē adv.with comp.and sup.
- laboriosus, laboriously, with fatigue: est alcui laboriose, it goes hard with, Ct.: docere laboriosius: laboriosissime accusare.