laesivus

laesivus [ML] 1 that causes injury, injurious, harmful. cum sompnus repletivus est reumatis, quandoque ~us est capitis Quaest. Salern. B 311; post peccatum [hominis] ‥ eedem species secundum easdam quas prehabuerant figuras et qualitates facte sunt ~e et nocive Gros. Hexaem. IV 27. 3; talis species, cum sit lesiva, non fit in anima naturaliter, cum nihil intendat se ipsum ledere per naturam R. Marston QD 380; discrasia illa si sit ~a ledit membrum Gad. 20. 1; quum ‥ operatio vehementium luminum in oculos sit ~a sensibiliter ac dolorosa ‥ Peckham Persp. I 43; excessus objecti super potenciam non reddit potenciam improporcionabilem sibi, nisi quoniam excessus est ~us potencie Baconthorpe Quaest. Sent. 8E. 2 harmful to one’s interests, prejudicial; b (w. ref. to the crown). s1456 proviso ‥ quod presens actus ‥ non sit ~us aut prejudicialis ‥ abbati Reg. Whet. I 259. b s1326 quod ‥ nullum facinus ~um regiam magestatem [sic] ordiretur Baker 105 (cf. More Chr. Ed. II 310: facinus ~um regie majestati).

laesivus

Saved

Recent