laetatio
laetatio, a rejoicing, exultation, joy
laetātĭo, ōnis, f. [laetor],
- rejoicing, exultation, joy (for the usual laetitia): diutina, Caes. B. G. 5, 52 fin.
laetātio, ōnis, f. (laetor), das Frohlocken, der Jubel (Ggstz. dolor), Caes. b. G. 5, 52, 6.
lætātĭō, ōnis, f. (lætor), mouvement de joie, joie : Cæs. G. 5, 52, 6.
laetātiō ōnis, f
- laetor, a rejoicing, exultation, joy: diutina, Cs.