larifuga
lărĭfŭga, ae, m. [2. lar-fugio],
- a vagabond: larifuga nescio quis, Petr. 57, 3.
larifuga, ae, m. (lar u. fugio), ein Heimatloser, larif. nescio quis, Petron. 57, 3.
lărĭfŭga, (16) æ, m. (lares, fugio), vagabond : Petr. 57, 3.