larix
lărix, ĭcis f. (m. Vitruv.,
- v. infra), = λάριξ, a larch, larch-tree, Plin. 16, 10, 19, § 43; Vitr. 2, 9, 14; Luc. 9, 920.
larix, icis, f., der Lärchenbaum, Vitr, 2, 9, 14. Plin. 13, 100; 16, 58 u. 218. Pallad. 12, 15, 1. Veget. mil. 4, 34: Plur. larices, Lucan. 9, 920. – Nbf. larex, Isid. orig. 17, 7, 44.
lărix, ĭcis, f. (λάριξ), larix ou mélèze [arbre] : Luc. 9, 920 ; Plin. 13, 100 ; Vitr. Arch. 2, 9, 14.