largitor
largitor, a liberal giver, bestower, granter, dispenser, distributor
largītor, āri, false read. for largiri te, Plaut. Trin. 3, 3, 14 (742); v. Ritschl ad h. l. and proleg. p. 68.
largītor, ōris, m. [largior], a liberal giver, a bestower, granter, dispenser, distributer, imparter.
- I In gen. (rare; not in Cic.): multarum rerum ac maxume pecuniae largitor, Sall. J. 95: largitor voluntarius repente senatus factus, Liv. 6, 16: minime largitore duce, liberal, id. 6, 2; cf. praedae, id. 9, 42: Bacche, sacri largitor laticis, dispenser, Sil. 7, 164.—
- II In partic., in a bad sense, a briber (class.): exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, Cic. Off. 1, 19, 64: cujuscumque tribus largitor esset, id. Planc. 15, 37: Lentulum largitorem et prodigum non putat, a spendthrift, squanderer, id. Cat. 4, 5, 10.
largītor, ōris, m. (largior), der Spender, praedae erat largitor, die B. verteilte er freigebig (überließ er freigebig den Soldaten), Liv.: l. opum, Stat.: v. Bacchus, larg. sacri laticis, Sil. – absol. = der Freigebige, attrib. = freigebig, Liv.: im üblen Sinne, der Spendierer = der Bestecher, Cic.
praesidente meo ~ore Eadberhto
cum, dono concesso, astantes suggerent ut pedem ~oris oscularetur ‥
[Lanfrancus ] ut meriti clari sanctum cepit venerari, / et tulit erroris veniam largitor honoris
virum hunc illustrem, ~orem optimum et liberalem
ne ingrati beneficiis videremur ~oris nostri
quo amplius auctori mortis serviunt, eo gravius vitae ~orem offendunt
~or bonorum omnium Christus Dominus
bonorum omnium larcitori Deo
ego Eadgar rex Deo ~ore Anglicae gentis
Christo, qui hujus doni auctor et ~or est
totius charitatis †largitari [l. ~ori ]
quam sit [Deus ] ~or magnificus in bonis celestibus conferendis
See: largitari
largītŏr, (12) ōris, m. (largior), ¶ 1 celui qui fait des largesses, donneur : Sall. J. 95 ; Liv. 6, 16 ¶ 2 faiseur de largesses (corrupteur) : Cic. Off. 2, 64 ; Planc. 37.
- 1. royale gever; ➤ praedae erat ~ de buit verdeelde hij gul; — attrib. vrijgevig;
- 2. iem. die omkoopt; ➤ exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi (Cic.).
largītor ōris, m
- largior, a liberal giver, bestower, granter, dispenser, distributor: pecuniae, S.: minime largitore duce, liberal, L.—A spendthrift, prodigal: Lentulum largitorem non putat. —A briber, giver of bribes: tribūs.