lasciviter Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 lascīvĭter, adv., v. lascivus fin. B. lascīviter, Adv. (lascivus), mutwillig, ludere, Laev. fr. 5 M. (b. Charis. 204, 17). lascīvĭtĕr (lascivus), en folâtrant : Læv. d. Char. 204, 17.