lascivio
lascivio, to be wanton, sport, frisk, frolic
lascīvĭo, ĭi, ītum, 4, v. n. [lascivus], to be wanton, petulant, sportive, to sport, frisk, frolic (not freq. till after the Aug. per.).
- I Lit.: licet lascivire, dum nihil metuas, *Cic. Rep. 1, 40, 63: Ap. Claudius ait, lascivire magis plebem quam saevire, Liv. 2, 29, 9: licentiam lasciviendi permittere militi, Suet. Caes. 67: eo principio lascivire miles, Tac. A. 1, 16: exsilit agnus Lascivitque fuga, and wantonly frisks away, Ov. M. 7, 321; cf. Col. 6, 24: angues ... lascivientium piscium modo exsultasse, Liv. 27, 5. —Poet.: dextera lascivit caesa Tegeatide capra (of the Luperci, who wantonly struck at passers-by), Sil. 13, 329: ferratus lascivit apex, Claud. Rapt. Pros. 2, 145: quis lascivit aquis et ab aethere ludit, Mart. 4, 3, 7. —Esp.: in Venerem, to be lascivious, Col. 6, 24, 2.—
- II Trop., to indulge in license of language or style (a favorite expression of Quintilian): lascivimus syntonorum modis saltitantes, Quint. 9, 4, 142; cf. id. 11, 1, 56: toto et rerum et verborum et compositionis genere lasciviunt, id. 4, 2, 39: puerilibus sententiolis, id. 12, 10, 73; cf. id. 9, 4, 28; 9, 4, 6: Ovidius lascivire in Metamorphosesi solet, Quint. 4, 1, 77.
lascīvio, iī, ītum, īre (lascivus), mutwillig sein, schäkern, hüpfen und springen, sich gehen lassen, ausgelassen-, übermütig sein, sich überheben (vgl. Otto Tac. ann. 1, 16. Anm. 13), quid lascivis, stolide, Enn. tr.: agnus lascivit fugā, hüpft fort, Ov.: plebs lascivit, Liv.: principio lascivire miles, Tac.: luxu, pecuniā lascivire, Tac.: lasciviens aetas, Hieron.: lascivientium deliciae conviviorum, Gell.: übtr., quaedam in oratione simili licentiā lasciviunt, Quint.: alius pingui et luculentā et floridā oratione lascivit, Macr.: verbis lascivit amores in varios, Manil. – intempestive lascivire, unzeitig scherzen, Gell. 4, 20, 6.
See: lascivire
lascīvĭō, (12) ĭī, ītum, īre (lascivus), intr., folâtrer, badiner, sʼébattre, jouer : Cic. Rep. 1, 63 ; Liv. 2, 29, 9 ; Suet. Cæs. 67 || [fig., en parl. du style] : Quint. 9, 4, 142 ; 11, 1, 56 ; 12, 10, 73 ; etc.
- 1. dartelen; ➤ agnus lascivit fugā huppelt weg;
- 2. uitgelaten, vrolijk, blij, overmoedig zijn; zich laten gaan; ➤ principio lascivit miles; luxu, pecuniā ~;
- 3. (metaf.) overdadig zijn.
lascīviō —, —, īre
- lascivus, to be wanton, sport, frisk, frolic: licet lascivire: agnus Lascivit fugā, wantonly frisks away, O.: lascivientes pisces, L.