latito
latito, to be hid, be concealed, lie hid, hide, lurk
lătĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. n. [lateo], to be hid or concealed, to lie hid, hide, lurk (rare but class.).
- I In gen.: ille ignavissimus Mihi latitabat, Plaut. Trin. 4, 2, 83 (925): latitans Oppianicus, Cic. Clu. 13, 38: latitans aper, Hor. C. 3, 12, 11.—Of inanim. and abstr. subjects, Lucr. 1, 875 sq.: in terram latitare minute, id. 1, 890; 1, 642: invisis atque latitantibus rebus confidere, * Caes. B. C. 2, 14.—
- B Latitare aliquem, to hide from any one (post-class.), Dig. 35, 1, 8.—
- II In partic., jurid., to lie hid, keep out of the way, in order not to appear before court: qui fraudationis causa latitarit, Edict. Praet. ap. Cic. Quint. 19, 60; Gai. Inst. 3, 78: si latitare ac diutius ludificare videatur, Cic. Quint. 17, 54; id. Dom. 31, 83; Dig. 42, 4, 7, § 3 sq.
1. latito, āvī, āre (Intens. v. lateo), sich verborgen (versteckt) halten, bes. oft Partiz. latitāns, verborgen, versteckt, a) im allg.: α) v. Pers., errans, latitans, Hirt. b. G.: extrahitur domo latitans Oppianicus a Manlio, Cic.: latitans aper, Hor.: latitantes amici, Ov.: non diu latitare, Amm.: lat. per tecta, Ov., per popinas, Spart.: in tabernula, Val. Max.: interdiu in villis, Auct. b. Afr.: inter ignominiosos, Petron.: lat. rupe (unter dem F.), Ov., u. so rupe cavatā, Ov.: procul obscurā parte (im dunklen Winkel), Ov.: per multos dies, Ov. – m. Dat. vor wem? ille ignavissimus mi (mihi) latitabat, Plaut. trin. 927. – m. Acc. vor wem? = sich vor jmd. nicht sehen lassen, patronum, Pompon. dig. 35, 1, 8. – β) v. Lebl.: invisae atque latitantes res, Caes.: latitantia sidera, Ov.: quos avaritia in imo (in der Tiefe der Erde), ubi illud malum virus (unheilvolle Gift = das Geld) latitat, defodit, Sen.: herbarum genera dispertita inter terram latitare minute, Lucr.: inversis quae sub verbis latitantia cernunt, Lucr. – b) insbes., sich versteckt halten, um nicht vor Gericht zu erscheinen, Cic. Quinct. 54; de domo 83. Ulp. dig. 42, 4, 7. § 2 sqq.: fraudationis causā, Edict. praet. bei Cic. Quinct. 60 u. bei Ulp. dig. 42, 4, 7. § 1.
2. lātito, āvī, āre (latum, Supin. zu fero), immer und immer bringen, Cato bei Paul. ex Fest. 121, 12.
1 lătĭtō, (11) āvī, ātum, āre (lateo), intr., ¶ 1 être caché, demeurer caché : Cic. Clu. 39 ; Hor. O. 3, 12, 11 ; Lucr. 1, 875 ; ¶ 2 se cacher pour ne pas comparaître en justice : Cic. Quinct. 54 ; Domo 83 ; Ulp. Dig. 42, 4, 7.
2 lātĭtō, (16) āre (lātum de fero ), porter souvent : Cat. d. P. Fest. 121, 12.
latitō āvī, ātus, āre, freq.
- lateo, to be hid, be concealed, lie hid, hide, lurk: latitans Oppianicus: latitans aper, H.: rupe, O.—To hide from legal process: fraudationis causā.