latitatio
lătĭtātĭo, ōnis, f. [latito],
- a hiding, lurking, Quint. 7, 2, 46; Dig. 42, 4, 7.
latitātio, ōnis, f. (latito), das Sichversteckthalten, das Sichverstecken, Quint. 7, 2, 46. Ulp. dig. 42, 4, 7. § 9.
post ~onem aliquantulam a regno clam transmeastis
virilitatis immemor sibi quisque per fugam consulere conatur vel ~onem
sola fuga non sufficit per se vel ~o sine contumacia ad aliquem utlagandum
utrum igitur sit ponere ~onem formarum, dicendum quod non proprie, quia ~o proprie est quando plura sub actibus propriis et formis in aliquo latent
sequitur ergo ~o, et quod generans et generatum non sunt unum in forma et specie, et duo in numero, sed unum in numero
quia ista non sunt in semine eo modo quo postmodum sunt futura in actu non convenit eis quae diximus ponere ~onem
et sic ~onem formarum quas agens solus duxit in manifestum
lătĭtātĭō, ōnis, f. (latito), action de se tenir caché : Quint. 7, 2, 47 ; Dig. 42, 4, 7.