latitabundus
lătĭtābundus, a, um, adj. [latito],
- lying hid, skulking, Sid. Ep. 1, 6 fin.
latitābundus, a, um (latito), sich versteckt haltend, Sidon. epist 1, 6, 4 u. 4, 23, 1.
lătĭtābundus, a, um (latito), qui se tient caché : Sid. Ep. 1, 6.