latratus
latratus, a barking
lātrātus, ūs, m.: a barking; baying, 5.257, et al. (lātrō)
lātrātus, ūs, m. [1. latro],
- a barking (not ante-Aug.), Plin. 8, 40, 61, § 142: apros Latratu turbabis agens, Verg. G. 3, 411.—In plur.: venator cursu canis et latratibus instat, Verg. A. 12, 751: latratus edere, Ov. M. 4, 450: latratibus rumpuntur somni, Juv. 6, 415: vasti canis, Col. 7, 12, 3.
lātrātus, ūs, m. (latro, āre), I) das Bellen der Hunde usw., gravis, Varro: vastus canorusque, Colum.: caninus, Val. Max.: canum (der Hunde), Sen. u.a.: latratu signum dare, Varro LL.: apros latratu turbare, Verg.: advenientem latratu conterrere, Colum.: latratu abstinere, nicht mehr bellen, Curt.: ingenti latratu intonuit (elephantus), Plin.: pro voce latratum edere (v. Menschen), Plin.: Plur., canum latratus, Ov.: terrifici latratus (canum), Solin.: venator cursu canis et latratibus instat, Verg. Aen. 12, 751: latratus edere, bellende Töne von sich geben (v. Menschen), Scrib. Larg.: tres latratus simul edere, dreimal anschlagen, Ov. – II) übtr., v. der Rede, das Belfern, Gebelfer, Gekläff, Gezänk, der Anwälte vor Gericht, inusitati foro latratus, Val. Max. 8, 3, 2: viles latratus, Amm. 30, 4, 13: der Tadler u. Neider, lividorum latratus (Plur.), Sidon. epist. 1, 1, 4: obtrectatorum meorum latratibus patens, Hieron. praef. in Pentateuch. init. (tom. 9. p. 179 ed. Migne): pervicaci latratu adversus dei praecepta rixantes, Augustin. epist. 29, 3: Wütender, latratus varii, Coripp. Ioann. 4, 356.
cynocephali ‥ quorum sunt canina capita et omne verbum quod loquuntur intermixtis corrumpunt ~ibus
namque canes crebro stipant latratibus aprum
crudeli ~u hunc invaserunt
quandoque ~us caninos ab ore emittebat
ecclesiastici pastores lupos divinis ab ovili ~ibus arcent
percipiens per ~us canum extraneos fore in curia sua
eum [Cerberum ] invitatum ille [Hercules ] contumax insanis provocavit ~ibus
in primo limine novellae religionis contra orthodoxam fidei regulam caninis ~uum rictibus ab eodem coetu nefandi Nicolaitae nascuntur
diris obscenae horrendaeque mortalitatis circumsaepta ~ibus
lividorum ~uum Scillas undique erumpentes audimus
~us retundere emulorum
tumque lana, latratibus [(? l. jactatibus ] / fusi valde volantibus / filatim quae revolvitur / veluti setis torquituror rotatibus
1 lātrātus, a, um, p. p. de latro.
2 lātrātŭs, (12) ūs, m. , aboiement : Virg. G. 3, 411 ; Plin. 8, 142 || latratus edere Ov. M. 4, 450, aboyer || [fig.] cris [de lʼorateur] : Val. Max. 8, 3, 2.
lātrātus ūs, m
- 1 latro, a barking: apros Latratu turbabis agens, V.: latratūs edere, O.: latratibus Rumpuntur somni, Iu.