latrocinalis
lā̆trōcĭnālis, e, adj. [2. latro, II.],
- of or belonging to robbers, robber- (post-class.): manus, a band of robbers, Ap. Met. 2, 14, 10; castra, Amm.27, 2.—Hence, adv.: lă-trōcĭnālĭter, after the manner of a robber, like a robber: aliquem interimere, Mart. Cap. 6, § 642.
latrōcinālis, e (latrocinium), (straßen) räuberisch, Räuber-, manus, Räuberbande, Apul. met. 2, 14: castra, Amm. 27, 2, 3: capto noctis latrocinali momento, zum Raubzug geeigneten, Apul. met. 4, 18.
~em predam et cedem in populum Anglicanum frequentabant
lătrōcĭnālis, e, de brigand : Apul. M. 2, 14 ; Amm. 27, 2.
Latrocinalis invasit manus, apud Apuleium lib. 2. Miles.
Latrocinalia castra perrupit, apud Ammianum lib. 27. cap. 2.
Latrocinales globi vicina acrius incursabant, lib. 31. cap. 16.
Latrocinaliter interimere.
Icelle Ysabel prist Larrechineusement en l'ostel dudit Guillaume trois mitons de fourment.Aliæ ann. 1390. in Reg. 138. ch. 175 :
Jeanne la Mongnesse..... emporta Larrecineusement une cote de pers. Larroncineusement,in aliis an. ejusd. ibid. ch. 187.