latria
latrīa, ae, f., = λατρεια,
- service, worship, Cassiod. de Amic. 36.
latrīa, ae, f. (λατρεία), der Dienst, die Verehrung, Cassiod. de amic. 36.
~ia vocatur servitus illa quae soli divinitatis cultui debita
[(v.etc. ]
illis ‥ qui Deo ~iam [MS: quidōlatriam ] exhibentes ‥ sunt adstricti unanimitate
nonne diligis deitatem super omnia? nonne ei exhibetur ~ia
Filius Dei ‥ adorandus adoratione que est ~ia
divinitatem placare muneribus primiciarum ‥ curabant, ~ie cultum solventes mundi domino
latrīa, æ, f. (λατρεία), culte de latrie, adoration : Ps. Cassiod. Amic. 36, 8.
Quibus subjugatis hactenus dominati estis et ammodo dominabimini, si in Latria ipsius profeceritis et obsequiosum cultum memorati patroni vestri B. Auctoris antiquitus celebriter institutum, moderno tempore et imposterum non diminueritis.
Aournemens, in jam laudato Glossar.
Lattrer, pro
Abboyer, dixerunt. Lit. remiss. ann. 1380. in Reg. 117. Chartoph. reg. ch. 35 :
Le suppliant oy leur chien Lattrer et abahier très-fort, etc.