laxativus
laxātīvus, a, um, adj. [laxo],
- mitigating, assuaging: cataplasmata, Cael. Aur. Tard. 2, 3, 67; id. Acut. 3, 17, 151.
laxātīvus, a, um (laxo), lindernd, materiae, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 17, 151: cataplasmata, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 3, 67: usus. Plin. Val. 2, 23.
at laxativum composuere cibum. / unus in adverso positus conviva requirit: / “quis cibus ille fuit? ” aio: “laxatio renum / que ventrem solvit et gravitate levat”
plures alias minutiones ex opposito facere pariter, et ~as quasdam et violentas medicinas accipere
nec purgando superflua sicut faciunt ~e medicine
magis ferunt ~a cibaria in frigidis regionibus quam in calidis
hec scientia ‥ facit omnia ista, et astronomia ei deservit in hoc casu, sicut deservit medicine in electione temporum pro minutionibus et medicinis ~is
medicinis ~is
quod sola virtus ~orum debeat exhiberi absque suo corpore
quidam voluerunt quod ‥ radix ~orum esset diagridium
quod non potest dari ~um in tertiana, quia non est medicina purgativa sanguinis
acantum est semen urtice, multum est ~um
katarticum, i. ~um
medicinam ~am compone
medicina, vel medicina ~a, vocatur que projecta in plumbum liquatum, convertit illud in aurum
laxātīvus, a, um, émollient : C. Aur. Acut. 3, 17, 151.