lentesco
lentesco, to become viscous, grow sticky, soften
lentesco, ĕre, v. inch. n. [lentus], to become viscous or sticky; to become pliant, soft (perh. not ante-Aug.).
- I Lit.: salix, si minus lenta est, in stercore obruenda, ut lentescat, Col. 11, 2, 92: sed picis in morem ad digitos lentescit habendo, becomes viscous, adheres, Verg. G. 2, 250: ut in picem resinamve lentescit, Tac. G. 45: gemma cerae modo lentescit, Plin. 37, 10, 70, § 185: metallum in virgulas lentescens, Hier. Ep. 24, n. 3.—
- II Trop., to slacken, relax: lentescunt tempore curae, Ov. A. A. 2, 357. —Of persons: non torpenti lentescit affectu, Ambros. in Luc. 8, 1.
lentēsco, ere (lenteo), I) zähe-, klebrig-biegsam werden, tellus picis in morem ad digitos lentescit habendo, Verg.: sucinum in picem resinamve lentescit, Tac.: salix, si minus lenta est, in stercore obruenda, ut lentescat, Colum. – II) übtr., nachlassen, lentescunt tempore curae, Ov. art. am. 2, 357: v. Pers., non torpenti lentescit affectu, Ambros. in Luc. 8. § 1.
lentēscō, (14) ĕre (lenteo), intr., devenir collant, visqueux, devenir souple : Virg. G. 2, 250 ; Col. Rust. 11, 2, 92 ; Tac. G. 45 || [fig.] sʼadoucir, se ralentir : Ov. Ars 2, 357 ; Luc. 8, 1.
- 1. (poët.; postklass.) taai, kneedbaar worden; ➤ sucinum in picem resinamve lentescit (Tac.);
- 2. (Ov.) (metaf.) verminderen; ➤ lentescunt tempore (mettertijd) curae.
lentēscō —, —, ere, inch.
- lentus, to become viscous, grow sticky, soften: picis in morem ad digitos, adhere, V.: in picem resinamve, Ta.—Fig., to slacken, relax: lentescunt tempore curae, O.