lenocinator
lēnōcĭnātor, ōris, m. [lenocinor],
- one who obtains any thing by flattery: gratiae lenocinator, Tert. adv. Marc. 1, 22 fin.
lēnōcinātor, ōris, m. (lenocinor), der Erschmeichler, Tert. adv. Marc. 1, 22 extr.
agagula, ~or, pantomimus
sanctissimus publici amoris ~or
lēnōcĭnātŏr, ōris, m. , c. leno 2 ; Tert. Marc. 1, 22.