licitatio
licitatio, a bidding, offering of a price
lĭcĭtātĭo, ōnis, f. [licitor],
- an offering of a price, a bidding for any thing, at sales and auctions: exquisitis palam pretiis et licitationibus factis, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 133; id. Att. 11, 15, 4: praedam ad licitationem dividere, to the highest bidders, Suet. Ner. 26: licitatione maxima comparare aliquid, id. Calig. 22: ad licitationem rem deducere, Dig. 10, 2, 6: licitatione vincere, to bid highest, ib. 10, 2, 6: penes quem licitatio remansit, to whom it was knocked down, ib. 10, 3, 19: cum contentio fructus licitationis est, Gai. Inst. 4, 244.
licitātio, ōnis, f. (licitor), das Bieten in Auktionen usw., das Gebot, maxima, das höchste Gebot, Suet.: dividere ad licitationem, an den Meistbietenden, Suet.: licitatione vincere, das höchste Gebot tun, ICt.: exquisitis palam pretiis et licitationibus factis, Cic.
certa ~one proposita cancellariam illam dignitatem multis marcharum milibus obtinuisse
~o, venditio
~one vincens libros de domo venditoris per violentiam asportavit
[amicitia ] virtus est et non questus; non pecunia conciliatur, sed gratia: non ~one pretiorum, sed concertatione mutue benevolentie gignitur et fovetur
hoc utique genus hominum, qui ~one previa pretio vel permutatione negotiantur, Ysacarite agnominantur
o quam mirabilis hec licitacio / ‥ / o quam mirabilis Dei dignacio, / quem Judas asino vix equat precio
lĭcĭtātĭō, (14) ōnis, f. (licitor), vente à lʼenchère, licitation : Cic. Att. 11, 15, 4 ; Verr. 2, 2, 133 ; ad licitationem rem deducere Dig. 10, 2, 6, en venir à une vente judiciaire, faire liciter.
licitātiō ōnis, f
- licitor; freq.of liceor, a bidding, offering of a price: palam licitationibus factis.