licite
lĭcĭtē and lĭcĭtō,
- advv., v. licet fin. B.
licitē, Adv. (licitus), erlaubterweise, mit Recht (Ggstz. illicite), Marcian. dig. 30, 1, 114. § 5.
quia in omnibus fere locis crimen usurarum invaluit, ut multi negotiis pretermissis, quasi ~e usuras exerceant(
falsa suggestione minus ~e per ordinis transgressores perquisita in dedecus ‥ ecclesie
adscriptitiorum ejus fundos adeant et eorum catalla ~e vendant
heredibus ‥ ~e procreatis(
Ricardus B., nativus domini, dat domino ij capones per annum ‥ ut ~e possit manere super libero tenemento
licet quidam ~e, quidam vero illicite, uti noscantur
concessimus quod ~e ‥ redire possit in Angliam
~e transeant per ‥ districtum ‥ Vasconie
lĭcĭtē (licitus), Dig. 30, 1, 114 ; Aug. Ep. 125, 3, etc. et lĭcĭtō Sol. 11, 8, licitement, légalement.