licitus
licitus, permitted, allowable, lawful
licitus , a, um,: allowed, allowable; free, 8.468. (liceō)
licitus , a, um: permitted, allowable, lawful. (liceō)
lĭcĭtus, a, um, v. licet fin. B.
licitus, a, um (licet), erlaubt (Ggstz. illicitus), sermo, Verg.: negotiatio, ICt.: quicquid libet pro licito vindicans, für erlaubt ansehend, Vell. – neutr. plur. subst., Erlaubtes, ipse per licita atque illicita foedatus, Tac. ann. 15, 37. – adv. licitō, erlaubterweise, mit Recht, Solin. 11, 8. Cod. Theod. 11, 8, 3.
lĭcĭtus, (14) a, um (licet), permis, licite, légitime : Virg. En. 8, 468 ; licita Tac. Ann. 15, 37, les choses permises.
Navibus æquatis tandem, velisque novatis, Cum Licitu Heroldus intrat honore ratem.
licitus
adj.
- P. of licet, permitted, allowable, lawful: sermo, V.—Plurn. as subst, lawful things, Ta.