licitator
licitator, a bidder
lĭcĭtātor, ōris, an old erroneous reading for illicitator, v. h. v., Cic. Off. 3, 15, 61; id. Fam. 7, 2, 1.
licitātor, ōris, m. (licitor), der in Auktionen Bietende, Cic. de dom. 115. Vgl. Gloss. II, 464, 22 ›licitator, ὑπερθεματιστής (der Überbieter)‹.
~or, mercator, institor, aucionator, mango
~or, persecutor, gladiator, apparitor, lictor, grassator, tortor ‥ cui multa facere licet
lĭcĭtātŏr, (16) ōris, m. (licitor), enchérisseur : Cic. Domo 115 || gladiateur : Gloss. Scal.
Licitari, Congredi, pugnare, ut apud Nonium.
Lictor, Apparitor. Licentiosus, cui multa licent.
licitātor ōris, m
- licitor; freq.of liceor, a bidder: licitatoribus defatigatis.