About
Menu

linquere

linquere [CL] 1 to leave, quit (a place). b (w. body, world, or sim. as obj.) to die. confracta linquens limina / portum petit basilicae (Aldh.) Carm. Aldh. 1. 146; c705 examina apum ‥ earum auctore ~ente brumalia mansionum receptacula Id. Ep. 9 p. 501; pontum / liquerat et fulvis proram defixit harenis Mir. Nin. 34; natales statuit functa genitrice penates / linquere Frith. 57; ista videns abii vitansque pericla Cumini / castellum liqui tunc pede, voce modo L. Durh. Dial. I 429.  b linqueret egregius cum carnis vincula miles Aldh. VirgV 1501; mox pater egregius linquens mala gaudia mundi Alcuin WillV 34. 33; linquens ergastula carnis Id. SS Ebor 678 (v. ergastulum 2c); tempore completo predictus corpora pastor / linquerat et requiem ‥ / ingreditur Æthelwulf Abb. 536; est moriens Domino praesens cum linquere seclum / cogitur ‥ Ib. 588. 2 to abandon (person). peto ‥ ne me linquant lacerandum hostibus (Laidcenn Mac Baíth Lorica) Cerne 85 l. 8; ergo ubi prostrati seminarunt talia dicta, / languescente die linquebant saucia membra / languentis pueri Mir. Nin. 308; me linquerat Æthelwulf Abb. 727 (v. degredi 2a); te linquente gregem mox lupus adveniet Ord. Vit. VII 12 p. 212; sero mihi notus, cito linquitur unicus ille Nig. Paul. f. 50 l. 619; liquit quoque Audomeram de qua habuit Clodoveum, Teodbertum, Merovetum et duxit Fridegundem R. Niger Chr. II 139. 3 to desist from, relinquish. b (w. inf.) to cease to. linquere gazas Aldh. VirgV 761 (v. deliciae 1a); ipse opere in medio moriens e carne recessit, / linquit et infectum quod vult existere factum Epigr. Milredi 812; Garl. Tri. Eccl. 133 (v. Falernus b); 1346 linquens dispendia litis (v. dispendium 2b); ferte diis thura linquens legalia jura Vers. Worc. 112.  b neu propriam linquunt obtundere mentem Aldh. VirgV 2768; et color in vultu linquit habere genas Gower VC I 1572. 4 to leave behind: a (in spec. condition); b (as present or bequest). a celum intra menia clausum, / concives habuisse deos haut linquet inultum / Thesiphone J. Exon. BT II 28.  b Egfridus ‥ / ‥ / imperii linquens Aldfrido regmina fratri Alcuin SS Ebor 842; linquitur huic uni morientis munera, funus Nig. Paul. f. 50v l. 668. 5 to turn aside from. b (fig.) to err, sin; v. et. delinquere. obliquo, sinuo, curvo, simul arcuo, linquo / omnibus his verbis sensus dedit usus eandem [sic] Garl. Syn. 210. 1581C.  b †linquid [l. liquit], leccavit GlC L 191.

Saved

Recent