linteator
linteātor, ōris, m. (linteum) = λυνόϋφος, der Leinweber, Gloss. II, 361, 24.
Linio, l.
Linteovel
Lintio(ut est apud Joannem Sarisber. lib. 9. Polycrat. cap. 2.)
Linteatoreslinteæ vestis negotiatores, ut
linyfarioslinteæ vestis artifices et linteorum artifices interpretatur Salmasius ad Vopiscum.
Linteatorummeminit lex 7. Cod. de Excusat. muner. (10, 48.) ex emendatione Cujacii pro
Linteonum.