, λειτουργοὶ, in leg. ult. Cod. Th. de Patrocin.
vicorum, (11, 24.) ita dicti, ministerium aliquod publice præbentes, in Ægypto præsertim,
operis publicis, seu corveis obnoxii. Vide Jacob. Gotofredum., Ministri Ecclesiæ, apud Papiam ; apud Græcos Patres λειτουργοὶ nude, Diaconi, ut apud Basilium Epistol. 289. et
apud Dionysium Areopagitam dictum Eccles. Hierarch. cap. 2. et 3. part. 2. Sed idem
Basilius, Gregorii Nazian. et Nyss. Chrysost. et alii, omnes Ecclesiæ ministros, præsertim
vero Presbyteros et Episcopos, vocant λειτουργοὺς τοῦ
Θεοῦ, vel τοῦ θυσιαστηρίου, vel τῆς καινῆς διαθήκης, vel τοὺς τὴν
λειτουργίαν τοῦ θυσιαστηρίου πεπιστευμένους, ut refert Suicerus in Thesauro
Eccl. Adde Glossarium mediæ Græcit. in Λειτουργεῖν, col.
799.