litura
litura, a smearing on a writing tablet, blotting out, erasure, correction
lĭtūra, ae, f. [lino], a smearing, anointing.
- I In gen.: solem etiam et pluviam arcet ejusmodi litura, Col. 4, 24, 6.—
- II In partic.
- A Lit., a rubbing or smearing of the wax on a writing-tablet, in order to erase something written; hence, a blotting out, erasure, correction: unius nominis litura, Cic. Arch. 5, 9.—
- B Transf.
- 1 Concr., a passage erased, an erasure: videtis extremam partem nominis demersam esse in litura, id. Verr. 2, 2, 78, § 191: litterae lituraeque omnes assimilatae, id. ib. 2, 2, 77, § 189: carmen multā liturā coërcere, Hor. A. P. 292.—
- 2 A blot, blur made in a writing: haec erit e lacrimis facta litura meis, Prop. 4 (5), 3, 4: littera suffusas quod habet maculosa lituras, Ov. Tr. 3, 1, 15.—
- 3 A wrinkle: cum corpus nulla litura notet, Mart. 7, 18, 2.—
- C Trop., an alteration: nec ulla in decretis ejus litura sit, Sen. Vit. Beat. 8, 2.
litūra, ae, f. (lino), I) das Streichen, Bestreichen, Colum. 4, 24, 6. – II) insbes.: 1) das Ausstreichen des Geschriebenen (durch Überstreichen des Wachses in den wächsernen Schreibtafeln), das Verbessern, Korrigieren, flagitiosa litura tabularum, Cic.: metuit lituram, Hor. – übtr., die Änderung einer Sache, Sen. de vit. beat. 8, 3. – 2) meton., die (durch Überstreichen) ausgestrichene Stelle, das ausgestrichene Wort, das Ausgestrichene, nomen esse in litura, stehe auf einem ausgestrichenen Flecke, Cic. – dah. poet. übtr.: a) durch Tränen (die die geschriebenen Buchstaben auswischten u. unleserlich machten) entstandene Flecke, Prop. u. Ov. – b) Fleck übh., corpus nulla litura notet, Runzel, Mart. 7, 18, 2.
~a de sanguine agni in utroque poste, cum tropologico intellectu
a dobynge , ~a, superduccio
turrem ‥ forti ~ae compage constructam erexit
~a, imbribus, et tempestate dejecta, nihil pristini retinuisse decoris
mortere for plasterynge , ~a
hec ~a,a mortare
pro gipso alias dicto ~a, A.plaister
posce Patrem celi tibi pro scriptore fideli, / ut mereatur ibi cum sanctorum grege scribi, / nomina mansura quo non terit ulla litura(
in litteris ‥ ob stili dissimilitudinem et ~as ‥ omnino suspectas(
a doynge a-way ‥ ~a
in monasterio de Bardney informibus exarata ~is et rudibus mutilata scripturis anxius deploravit
litus ‥ unde hec ~a, -e i. feditas, non qualiscumque, sed maxime litterarum
his vultus rutilos virtutum pingo figuris; / his facies fedas viciorum sculpo lituris
Dominus tuus officii spiritualis intelligentiam convertit in litteram, aut, ut verius dicatur, in ~am
quas [figuras ] si superficialiter conspexeris ‥, ~a potius videbitur quam ligatura
depinxi has litteras, imo litturas, ut sciatis que circa me sunt(
muneris oblati veniam largire lituris, / cum nil perfectum claudere possit homo
nec careat Veneris bene pinguibus ara lituris
ipse affatim didicit et aliis postquam ad virile robur pervenit, sine fraudis ~a gratis intimavit
non in amicitia solida patet ulla litura [gl.: ]blemure
quamvis diluvium carnales diluat actus / nondum diluitur tota litura vetus
pingit virginitas albedine principis aulam / cui lugere genas nulla litura facit
lĭtūra, (12) æ, f. (lino), ¶ 1 enduit : Col. Rust. 2, 24, 6 ¶ 2 rature, action de rayer : nominis Cic. Arch. 9, rature dʼun nom || rature, ce qui est rayé : esse in litura Cic. Verr. 2, 2, 187, porter des ratures, cf. Verr. 2, 2, 191 ; litteræ lituræque adsimulatæ Cic. Verr. 2, 2, 189, reproduction en fac-simile des lettres intactes et des ratures || tache de larmes : Ov. Tr. 3, 1, 15 || ride : Mart. 7, 18, 2.
- 1. het uitvegen (v.e. in was geschreven tekst), corrigeren, verbeteren; metaf. (Sen.) verandering [unius nominis];
- 2. (meton.) plek waar een woord is uitgeveegd, doorgehaald woord; ➤ videtis extremam partem nominis demersam esse in -a (Cic.);
- 3. (poët.) vlek die ontstaan is door tranen e.d.; ➤ littera suffusas quod habet maculosa -as;
- 4. (Mart.) smet, rimpel.
Videmus aliquando simplices et idiotas, qui verbis vix ad fidem gestorum possunt perduci, ex pictura Passionis Dominicæ, vel aliorum mirabilium ita compungi, ut lacrymis testentur exteriores figuras cordi suo quasi Lituris impressas.Ubi quidam legunt
literis: malim
Liniaturis, quippe
Liniatura,
Hæc sunt quæ huic testamento annectere volui : Si quæ Lituræ, vel caranaturæIllud addam post eumdem Mabillonium, spatia pro nominibus propriis postmodum adjiciendis vacua non semel reperiri in primariis instrumentis, quod exemplis etiam probatur loco citato.(caraxaturæ) adjectionis factæ sunt, ego feci fierique jussi, dum mihi mea sæpius recensetur voluntas.
litūra ae, f
- LI-, a smearing on a writing tablet, blotting out, erasure, correction: unius nominis: tabularum.—A passage erased, erasure: pars nominis demersa in liturā: carmen multā liturā coërcere, H.—A blot, blur: Littera quod habet lituras, O.