About

Menu

loco

loco, to place, put, lay, set, dispose, arrange

BWL

primos et extremos locaverat tribunos
he had placed tribunes in the front and rear

Frieze-Dennison Vergil

locō, āvī, ātus, 1, a.: to place, put, 1.213, et al.; lay, 1.428; found, 1.247. (locus)

Could not find locetur in Logeion dictionaries.

locetur Verb: present passive subjunctive 3rd singular of loco

See locetur in Morpho

lŏco, āvi, ātum, 1 (old forms, locassim for locaverim, Plaut. Aul. 2, 2, 51 (228); so, locassint, Cic. Leg. 3, 4, 11), v. a. [locus], to place, put, lay, set, dispose, arrange.
  • I Lit.
    • A In gen.: equites pro cornibus, Quint. 2, 13, 3: crates adversas locari jubet, Caes. B. C. 3, 46: milites super vallum in munimentis, Sall. J. 100: cum sol ita locatus fuisset, ut, etc., Cic. Rep. 1, 15, 23: fundamenta (urbis), Verg. A. 4, 266; cf. id. ib. 1, 428: gramineoque viros locat ipse sedili, id. ib. 8, 176: vicos, Tac. G. 16: stipendium et commeatum, Sall. J. 90.—
    • B In partic.
      • 1 Locare puellam in matrimonium or in matrimonio, nuptiis, nuptum, or simply locare, to give a girl in marriage, to marry her to any one: cur me huic locabas nuptiis? Enn. ap. Auct. Her. 2, 24, 38 (Trag. v. 157 Vahl.): virginem habeo grandem, neque eam queo locare quoiquam, Plaut. Aul. 2, 2, 15 (192): in matrimonium, id. Trin. 3, 3, 52 (780): aliquam in luculentam familiam, id. Cist. 2, 3, 18 (560): nuptum virginem adulescenti, Ter. Phorm. 752.—
      • 2 To let, lease, to hire or farm out (opp. conduco): vectigalia, Cic. Agr. 1, 3, 7: portorium, id. Inv. 1, 30, 47: agrum frumento, Liv. 27, 3: praedia non nummo sed partibus, Plin. Ep. 9, 37, 3: tabernas civitatibus ad stationem, Suet. Ner. 37.—
        • b To give out on contract, to contract for having a thing done: tu idem optimum est Loces efferendum: nam jam credo mortuus est, Plaut. Aul. 3, 6, 30 (566): impero, ut tu me quoivis castrandum loces, id. ib. 2, 2, 73 (250): ut quod sit sibi operis locatum ecficeret, id. As. 2, 4, 37 (443): ego operam meam tribus nummis hodie locavi ad artis nugatorias, id. Trin. 4, 2, 2 (844): statuam faciendam, Cic. Phil. 9, 7, 16: funera, id. Verr. 2, 5, 43, § 120: majore pecuniā columnas dealbandas, quam, etc., id. ib. 2, 1, 59, § 154: statuas demoliendas, id. ib. 2, 2, 67, § 161: auseribus cibaria publice locantur (sc. praebenda), id. Rosc. Am. 20, 56: Junoni templum (sc. exstruendum), Liv. 5, 23: vestimenta exercitui (sc. facienda), id. 27, 10: ingentesque locat Caesonia Rhenos, Pers. 6, 47.—
        • c Locare se or locare operam suam, to hire one's self out, hire out one's services: quid si aliquo ad ludos me pro manduco locem, Plaut. Rud. 2, 6, 51 (535): operam suam ad aliquam rem, id. Trin. 4, 2, 1 (843); Gell. 3, 3, 14: vocem, i.e. to become a ranter, Juv. 8, 185: locare noctes, of courtesans, Ov. Am. 1, 10, 30.—
        • d To lend: ornamenta quae locavi metuo ut possim recipere, Plaut. Curc. 4, 1, 3 (464).—
        • e To quarter, establish in quarters: cohortes novis hibernaculis, Tac. A. 14, 38.—
      • 3 Of money, to invest, place: nec quicquam argenti locavi jam diu usquam aeque bene? Plaut. Most. 1, 3, 144 (300).—
      • 4 To put or lend out money on interest: locare argenti nemini nummum queo, Plaut. Most. 3, 1, 4 (535). —Hence, locare se, to bring in interest, to yield: disciplina (histrionis) quae erat (Panurgo) ab hoc (Roscio) tradita, locabat se non minus HS CCCICCC, Cic. Rosc. Com. 10, 28.—
  • II Trop.
    • A In gen., to place, put, set, lay, fix: metuo hercle ne illa mulier mi insidias locet, Plaut. Rud. 2, 5, 17 (474): num tu pudicae quoipiam insidias locas? id. Curc. 1, 1, 25 (25): vitam in tam clara luce locavit, Lucr. 5, 12: inter recte factum atque peccatum media locabat quaedam, Cic. Ac. 1, 10, 37: aliquem in amplissimo gradu dignitatis, id. Mur. 14, 30: civitas in Catonis et Bruti fide locata, id. Att. 6, 1, 5: omnia mea studia in Milonis magistratu fixi et locavi, id. Fam. 2, 6, 3: eo loco locati sumus, ut, etc., id. Lael. 12, 40: vos hortor, ut ita virtutem locetis, ut eā exceptā nihil amicitiā praestabilius esse putetis, id. ib. 27, 104: res certis in personis ac temporibus locata, id. de Or. 1, 31, 138: prudentia est locata in delectu bonorum et malorum, consists in, id. Off. 3, 17, 71: beneficium apud gratos, to confer upon, Liv. 7, 20.—
    • B (Acc. to I. B. 2. c.) To put out, as at interest; to place so as to secure a return: optumo optume optumam operam das; datam pulcre locas, Plaut. Am. 1, 1, 122 (274): beneficia apud gratos, Liv. 7, 20, 5: benefacta male locata male facta arbitror, Enn. ap. Cic. Off. 2, 18, 62 (Trag. v. 429 Vahl.).—
    • C Locare nomen, to become surety, Phaedr. 1, 16, 1.—Hence, P. a.: lŏcātus, a, um, only as subst.: lŏcātum, i, n., that which is placed on lease, hired out, Cic. N. D. 3, 30, 74.

Saved

Recent