lucinus
lūcīnus, a, um, adj. [lux], light-bringing, or, bringing to the light: hora, one's natal hour, Prud. adv. Symm. 2, 222. —Class. only subst.: Lūcīna, ae, f. (lit., adj.; sc. dea).
- I The goddess of childbirth (because she brings to the light): Juno Lucina, Plaut. Aul. 4, 7, 11 (692): date ignem in aram, ut venerem Lucinam meam, id. Truc. 2, 5, 23 (470): an facient mensem luces, Lucinaque ab illis Dicar? Ov. F. 6, 39; Ter. Ad. 675; Cat. 35, 13; cf. Cic. N. D. 2, 27, 68.— More freq. absol.: nascenti puero Casta fave Lucina, Verg. E. 4, 8: si vocata partubus Lucina veris affuit, Hor. Epod. 5, 5: facilis, Ov. F. 2, 449.—
- B Poet. transf., childbirth: Lucinam pati, Verg. G. 3, 60; cf.: Lucinae experta labores, id. ib. 4, 340: cui rugis uterum Lucina notabit, Ov. A. A. 3, 785.—
- II Of Hecate, as the producer of terrific dreams and nocturnal spectres: efficiat vanos noctis Lucina timores, Tib. 3, 4, 13 Dissen ad loc.
lūcīnus, i. q. lychnus, q. v.
lūcīnus, a, um (lux), Licht od. ans Licht bringend, hora, Geburtsstunde, Prud. adv. Symm. 2, 222. – Klass. nur subst., Lūcīna, ae, f., die Lichtgöttin, I) als Urheberin schwerer Träume u. nächtlicher Schreckgestalten von der Hekate, Tibull. 3, 4, 13 u. dazu Dissen. – II) als an das Lebenslicht fördernde Geburtsgöttin, v. der Juno, Plaut. aul. 692. Ter. adelph. 487. Varro LL. 5, 69. Verg. ecl. 4, 10. Corp. inscr. Lat. 1, 813: v. der Diana, Catull. 34, 13. – meton. = das Gebären, Lucinam pati, kalben (v. der Kuh), Verg. georg. 3, 60: cui rugis uterum Lucina notavit, Ov. art. am. 3, 785: lucinae illis properatius tempus est, Solin. 26, 4: aber lucinam (Mutterleib) aestivus dies solvit, Solin. 12, 4 (vgl. uterum trigesimus dies liberat, 26, 4).
iiij quartalia sturionis pro xviij m., item v ~as pro ij~m.
~us, A.a luce ; lucillus, A.a pyke
lūcīnus, a, um (lux), qui concerne la naissance : lucina hora Prud. Symm. 2, 222, heure natale.