lucrosus
lucrosus, gainful, profitable
lū̆crōsus, a, um, adj. [lucrum],
- gainful, profitable, lucrative: voluptas, Ov. Am. 1, 10, 35; Tac. Agr. 19: fraus lucrosior, Plin. 37, 12, 75, § 197: id peraeque etiam lucrosissimum, id. 18, 31, 74, § 320.—Hence, adv.: lŭcrōsē, profitably, advantageously, Cassiod. Var. 12, 20.—In comp.: lucrosius perire, Hier. Ep. 22, n. 13 al.
lucrōsus, a, um (lucrum), gewinnreich, vorteilhaft, cur mihi sit damno, tibi sit lucrosa voluptas? Ov. am. 1, 10, 35: lucrosae huius et sanguinantis eloquentiae usus recens, Tac. dial. 12: donec quod omnibus in promptu erat, paucis lucrosum fieret, Tac. Agr. 19 extr.: neque enim est ulla fraus vitae lucrosior, Plin. 37, 197: id peraeque etiam lucrosissimum, Plin. 18, 320.
quaestiosus: ~us
transactio ne ~a nimis foret nobis et onerosa Rogero, vij ei marcas argenti dedimus
questuosus, questibus plenus, vel ~us
excommunicato non debet esse ~a sua nequitia
est hec via subtilis et ~a valde
per illum modum habebis opus ~um
vobis erit ~um lucrifacere proximum
quod nunc reputas honorabile et ~um, in tue fame dispendium et periculum anime convertetur
quod non solum est damnosum bonorum sed insuper est ~um tormentorum
lŭcrōsus, (14) a, um (lucrum), lucratif, profitable, avantageux : Ov. Am. 1, 10, 35 ; Plin. 37, 197 ; Tac. Agr. 19 || -sior, -issimus, Plin. 18, 320 ; 37, 197.
lucrōsus
adj.
- lucrum, gainful, profitable: voluptas, O.: paucis lucrosum fieri, Ta.