lucrio
lū̆crĭo, ōnis, m. [lucrum],
- one fond of gain: κέρδωνα, quem nos quoque lucrionem vocamus, Paul. ex Fest. p. 56 Müll.
lucrio, ōnis, m. (lucrum), der Gewinnsüchtige, Paul. ex Fest. 56, 14.
lŭcrĭō, ōnis, m. (lucrum), homme cupide : P. Fest. 56, 14.