luctifer
luctĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [luctus-fero],
- grief - bringing, mournful: illic luctifer bubo gemit, ill-boding, Sen. Herc. Fur. 687: annus, Val. Fl. 3, 454.
lūctifer, fera, ferum (luctus u. fero), Traurigkeit bringend, -verkündend, traurig, bubo, Sen. Herc. fur. 687 Leo: annus, Val. Flacc. 3, 454.
lūctĭfĕr, (16) ĕra, ĕrum (luctus, fero), porteur de deuil, malheureux : Val. Flacc. 3, 454 ; Sen. Herc. fur. 691.