lumino
lūmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [lumen],
- to light up, brighten, illumine (post-class.): tu luminas solem, regis mundum, Ap. Met. 11, 25, 11; tellus floribus luminata, Marc. Cap. 1, § 27; § 66: locus fenestris luminatus, Cael. Aur. Acut. 1, 9.
- —Hence, lūmĭ-nātus, a, um, P a.: male luminatus, short-sighted, Ap. Met. 9, 12, 18.
lūmino, āvī, ātum, āre (lumen), I) mit Licht versehen, erhellen, erleuchten, solem, Apul.: face ora, Avien.: locum fenestris, Cael. Aur. – II) insbes., mit Augenlicht versehen; dah. male luminatus, kurzsichtig, Apul. met. 9, 12.
See: luminare
lūmĭnō, āvī, ātum, āre (lumen), tr., éclairer, illuminer : Apul. M. 11, 25 || male luminatus Apul. M. 9, 12, qui a mauvaise vue.