About
Menu

macerarius

macerarius [ML, cf. 1 macera (v. Jan.)] 1 butcher. V. et. macecrarius. clamaverunt ~ii, quos Angli vocant flaismangeres ‥ quod quaque die oportebat eos emere animalia, occidere et vendere (Leg. Ed. 39) GAS 669 (cf. ib. tit.: de mascerariis; (Leg. Ed. retract.) ib.: macherarii [vv. ll. macecrini, machecrarii, marchetrarii, macecrarii]); c1230 illud toftum quod jacet inter tofta Rogeri ~ii et M. F. Cart. Sallay 602. 2 (erron. glossed as) of or pertaining to a wall (cf. maceries). ~ium, de mesere (Garl. Unus gl.) Teaching Latin II 171.

Saved

Recent