maceratio
mācĕrātĭo, ōnis, f. [macero],
- a steeping, soaking, maceration: diuturna, Vitr. 6, 2.—
- II A making soft or tender, Arn. 4, 152.
mācerātio, ōnis, f. (macero), das Mürbemachen, Arnob. 4, 35. – dah. das Einweichen, Wässern des Kalkes, Vitr. 7, 2, 1.
alii usque ad mortem carceris ~one afflicti sunt(
computrivit ‥ utriusque pedis tibia, ferrei ~one vinculi jam carne de medio pene corrosa
[in ] immensa ‥ militis nostri dampna et sui corporis ~onem pium oculum dirigentes
Deus, cui ‥ jejuniorum ~one ‥ placere studetis
assidui ~one jejunii se ‥ affligens
nimiorum jejuniorum ~one debet affligi
per ~onem carnis adversarii spiritalis machinas evitare
mens nostra ‥ quae se carnis ~one [gl.: ] castigatwonunge
fuit ‥ jejuniis aliisque ~onibus carnis moderate intentus
seipsos ‥ per carnis ~onem mortificare
cum sit ‥ jejunandum ad ~onem carnis et refeccionem spiritus, ita quod salvetur non destruatur natura
debet homo uti prudenti carnis ~one
mācĕrātĭō, ōnis, f. (macero), ¶ 1 macération, infusion [de la chaux] dans de lʼeau : Vitr. Arch. 7, 2, 1 ¶ 2 putréfaction : Arn. 4, 35 ¶ 3 mortification : Tert. Jejun. 3.