magice
măgĭcē, ēs, f., = μαγική (sc. τέχνη),
- the magic art, magic, sorcery (post-Aug.): pariter utrasque artes effloruisse, medicinam dico magicenque, Plin. 30, 1, 2, § 10; 30, 1, 2, § 7: magices factio, id. 30, 1, 2, § 11.
magicē, ēs, f., sc. ars (μαγικὴ sc. τέχνη), die Zauberei, Zauberkunst, Plin. 30, 7 sqq.
per verba potest sapiens sapienter operari et magicus ~e: sed ‥ unus facit per potestatem naturalem, alius aut nihil facit aut diabolus auctor est operis
măgĭcē, ēs, f. (μαγική), v. magia 1 : Plin. 30, 10 et 11.