marancia
Marrire, et
Marritiodeducta : unde postmodum traducta ad ipsas mulctas aut pœnas, quæ præ levioribus delictis, vel pro defectibus seu absentia irrogatur : nostris vulgo
Si pœna pecuniaria, quæ pro defectibus seu Maranciis, quæ in Ecclesia nostra statuta est, voluerit se liberare.Consuetudines Ecclesiæ Rotomagensis :
Post hæc solent recitari Maranciæ, et offensæ diei, et horarum præcedentium, et ibi puniri.Charta ann. 1247. in Histor. Monast. S. Mariæ Suession. pag. 459 :
Si infra primam Collectam venerint, Maranciam non facient.Infra :
Qui vero Maranciam in officio majoris Missæ fecerit, duos denarios nigrorum de propria bursa persolvet.Rursum :
Et nihilominus persolvet Diaconus Maranciam.Ibidem :
In majori Missa pœna 2. denariorum incurrente contra eum, qui Maranciam fecerit convertendorum.
S'ils font Marance, seront mulctez par l'advis du Chapitre.
Qui Maranchiam Missæ fecerit, de pœna 6. denarios solvat. Qui vero Maranchiam Evangelii vel Epistolæ fecit 4. denar.Adde fol. 134. et aliud Tabul. ejusd. Episc. fol. 40. v.
Item super articulo de Maranciis super quo D. Nicolaus le Bos vicarius Marancias commisisse dicebatur in officio suo, etc.Statuta Capituli Tullens. ann. 1497. cap. 7 :
Et si qui percipiantur in navi deambulare, puniuntur Marancia.Autissiodorenses dicunt,
Punir de marance, vel
Marancer quelqu'un.
en RomanMS. :
Alibi :Se par ta deserte as Maranche, Souffrir le dois en patianche.
Il trouvera sans doutanche Mainte cose qui fait Maranche.