medicamentarius
mĕdĭcāmentārĭus, a, um, adj. [medicamentum], of or belonging to drugs or to poisons; only subst.
- I mĕdĭcāmen-tārĭus, ii, m.
- A A druggist, apothecary, Plin. 19, 6, 33, § 110.—
- B A preparer of poisons: homicida vel medicamentarius, Cod. Th. 3, 16, 1.—
- II mĕdĭcāmentā-rĭa, ae, f., a female mixer of poisons: moecha vel medicamentaria, Cod. Th. 3, 16, 1.—
- B The art of preparing drugs, pharmacy: medicamentaria a Chirone (reperta), Plin. 7, 56, 57, § 196.
medicāmentārius, a, um (medicamentum), I) zur Arznei gehörig, ars, Arzneikunde, Plin. 7, 196. – subst., medicāmentārius, iī, m., der Arzneibereiter, Apotheker, Plin. 19, 110. – II) insbes., zum Gift-, zu Giftgetränken gehörig, subst., medicāmentārius, iī, m., der Giftmischer, medicāmentāria, ae, f., die Giftmischerin, Cod. Theod, 3, 16, 1.
qui et ~iam medicinam ad vulnera aut ulcera curanda invenit
~ium Platearii
mĕdĭcāmentārĭus, a, um (medicamentum), ¶ 1 relatif aux médicaments : Plin. 7, 192 ¶ 2 subst. -ārĭus, ĭī, m. , pharmacien : Plin. 19, 110 || fabricant de drogues, de poisons : Cod. Th. 3, 16, 1 || -ārĭa, æ, f. , Plin. 7, 196.