medicabilis
medicabilis, to be healed, curable
mĕdĭcābĭlis, e, adj. [medicor].
- Pass., that can be healed or cured, curable (poet. and not ante-Aug.): nullis amor est medicabilis herbis, Ov. M. 1, 523; id. H. 5, 149: vulnus, Sil. 10, 416.—
- II Act., healing, curative, medicinal (post-Aug.): sucus, Col. 7, 10, 8: mel, Pall. Jan. 15, 19: carmen, soothing, Val. Fl. 4, 87.—Hence, adv.: mĕ-dĭcābĭlĭter, medicinally (post-class.), Pall. Febr. 31, 2.
medicābilis, e (medicor), I) passiv = heilbar, non m. vulnus, Sil.: nullis amor est m. herbis, Ov.: ubi visus eris nostrae m. arti, unserer K. heilbar erscheinen wirst, Ov. – II) aktiv = heilsam, sucus, Colum.: mel, Pallad.: carmen, besänftigend, Val. Flacc.
o, quia per nullas amor est medicabilis herbas
per tota infirmitatis spatia ~is dextra percurrit
qui dum submissis precibus Deum deprecaretur diutius, quo per sancti ~em pontificis interventionem refrigeraret intolerabilem sui cruciatus dolorem
~em potum sanitas matura subsequitur
aliptes ‥ i. plagarum curator qui eas ~ibus fomentis alit, i. sanat
mĕdĭcābĭlis, (15) e (medicor), ¶ 1 quʼon peut guérir : Ov. M. 1, 523 ; Sil. 10, 412 ¶ 2 qui peut donner la guérison : Col. Rust. 7, 10, 8 ; Pall. 2, 15, 19 ; Val. Flacc. 4, 87.
- 1. geneeslijk, te genezen;
- 2. gezond, heilzaam.
medicābilis e, adj.
- medicor, to be healed, curable: amor non est medicabilis herbis, O.