medicinaliter
medicīnāliter, Adv. (medicinalis), ärztlich, zu Heilzwecken, Augustin. de civ. dei 5, 5 in.; c. Cresc. 3, 69 extr. u.a. Eccl.
tanquam a latronibus vulneratum per Samaritani curam ~iter secare, ut ferro abscindatur vulnus quod fomentum non sentit
nam infirmitas insolentie ~iter opposita fovet humilitatem, gratia medicantis fulciendo nutantem, confortat debilitatem, ut ‥
sic et enim fratres diligit, quod errores eorum ~iter corrigit
adeo quod brachium seculare contra eum oportebit ~iter invocare
sive domini temporales sive quicumque alii dotaverint ecclesiam temporalibus, licet eis in casu auferre temporalia ~iter ad cavenda peccata ‥(
non occidendo non comburendo ‥ sed elemosinas ~iter subtrahendo
mĕdĭcīnālĭtĕr, avec ou par des remèdes : Aug. Civ. 5, 5.
Marcutius... habebat maximam et periculosam infirmitatem in oculo, quæ a medicis judicata fuit quod esset fumus cataracti, a qua non credebant quod posset sanari Medicinaliter.