mercatorius
mercātōrĭus, a, um, adj. [mercator],
- mercantile (ante-class.): navis mercatoria, a merchant-vessel, Plaut. Bacch. 2, 3, 2 (236).
mercātōrius, a, um (mercator), kaufmännisch, navis, ein Kauffahrteischiff, Plaut. Bacch. 236.
adveniente nave ~ia
nundinalia et argisteria, id est ~ia loca
barca, navis ~ia
opibus et consiliis tam proborum hominum de officiis ~iis quam de ceteris officiis manuoperalibus
ad habendum ‥ curiam ~iam(v.
in hoc casu ‥ secundum legem ~iam proprie admitti debent
~iam ghildam(v. 2
de gylda mercantoria(v.
N. Venables juratus est in gildam marcatoriam
duobus diebus ~iis(v. 1
in qualibet villa ~ia per totum comitatum
unum saccum bone lane pacabilis et ~ie
pondus panis dominici, panis †meratorii [MS: mercatorii ], et panis Francisci
ut hec omnia referas ad ~iam non ad eam que generaliter est hominis fidelitatem
~ium ‥ i. locus ubi mercantur
si quis ‥ emat lanam ‥ ultra statutum ~ium in deteriorationem communitatis ville(
ait ei imperator: ‘carissime, quale ~ium ad vendendum habes? ’
mercātōrĭus, (16) a, um, de marchand : Pl. Bacch. 236.